Charakterystyka [edytuj] Pokrój Roślina jednoroczna albo dwuletnia, osiągająca wysokość 15-60 cm (wyjątkowo do 100 cm). Łodyga Wzniesiona, gruba, dęta, dołem szorstko owłosiona, górą naga. Liście Ulistnienie skrętoległe, liście lirowate. Dolne liście pierzastowrębne i nieregularnie ząbkowane, górne liście niepodzielone. Kwiat Kwiaty Zebrane w grono na szczytach pędów. Kielich stulony w długą nibyrurkę. Korona barwy białej lub liliowej i posiadająca wyraźną nerwację na płatkach. 4 łopatkowate płatki korony silnie rozchylone na boki, kilka długich pręcików rozchylonych na boki, jeden słupek z całobrzegim znamieniem. Słupek i pręciki dojrzewają równocześnie, roślina owadopylna, kwitnie od maja do czerwca. Roślina miododajna i dobre źródło pyłku dla pszczół. Owoce Owoc Poprzecznie paciorkowato przewężona łuszczyna zakończona małym dzióbkiem. Jest gąbczasta i zgrubiała, ma długość 3-9 cm i szerokość 8-14 mm. Po dojrzeniu rozpada się na jednonasienne odcinki. Korzeń Silnie zgrubiały, z zewnątrz u różnych odmian biały, czerwony, fioletowy lub prawie czarny, wewnątrz biały. Roślina trująca Z powodu dużej zawartości (szczególnie w rzodkwi czarnej) olejków gorczycowych, glikozydów i kwasów organicznych nie może być spożywana przez ludzi z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, przy zapaleniu wątroby, przewodu pokarmowego i ciężkich chorobach serca i nerek. Kultywary [edytuj] * rzodkiew (Raphanus sativus var. major) * rzodkiew czarna (Raphanus sativus var. niger) * rzodkiew japońska (Raphanus sativus longipinnatus) * rzodkiew oleista (Raphanus sativus var. oleiformis Pers.) * rzodkiewka (Raphanus sativus var. sativus) Zastosowanie [edytuj] * Roślina uprawna: różne odmiany rzodkwi uprawiane są głównie jako warzywa, ale bywa uprawiana również jako roślina oleista i pastewna. o Historia uprawy: czerwona rzodkiewka była uprawiana w Egipcie już 2000 lat temu, lecz przypuszczalnie pochodzi z Chin bądź Środkowej Azji. Dzika rzodkiewka nadal rośnie na terenie Chin i została wprowadzona przez Chińczyków do środkowej Azji jeszcze w czasach prehistorycznych. Grecy wysoko cenili jej smak w III w. p.n.e., zaś Rzymianie odnotowali istnienie wielu odmian o różnym kształcie i barwie już w czasach chrześcijaństwa. Rzymianie zabrali rzodkiewkę na północ; w Niemczech zaczęto ją regularnie uprawiać w XIII wieku. Rzodkiewka była jedną z pierwszych europejskich roślin uprawnych zabranych na kontynent amerykański.

papużka falista
papugi
ptaki
Ara zielonoskrzydła
Kakadu molucka
Kea
Łąkówka turkusowa
Nimfa
Falista



kakadu

papużka falista

PAPUGI


Papugowe - rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Najliczniejsze w Ameryce Południowej i Australii. Ptaki te charakteryzują się obecnością:
* masywnego i hakowato zakończonego dzioba;
* nabrzmiałą woskówką u nasady dzioba (u większości gatunków);
* górną szczęką ruchomą względem czaszki;
* grubym, mięsistym językiem.
Ponadto mają następujące cechy:
* większość świetnie się wspina;
* nie wiją gniazd, zakładają je zazwyczaj w dziuplach;
* są gniazdownikami;
* są zazwyczaj towarzyskie.
Odżywiają się głównie pokarmem roślinnym: nasionami, owocami, jagodami, orzechami, nektarem i pyłkiem, a w okresie lęgów także owadami i ich larwami.

Ararauna (Ara ararauna) - duża papuga (dł. ciała 80-95cm), z jaskrawoniebieskimi piórami z wierzchu i żółtymi od spodu. Na boku głowy naga biała skóra poprzecinana czarnymi prążkami. Najczęściej żyje w parach, lecz czasami w luźnych grupach powyżej 25 osobników. Lata pewnie, chociaż wolno. Aktywna głównie wczesnym rankiem i późnym popołudniem. Przez większą część dnia żeruje w koronach drzew, gdzie trudno ją dostrzec.

Ara oliwkowa (Ara ambigua lub Ara ambiguus) - ptak z rodziny papugowatych. Występuje od Nikaragui po Kolumbię. W Kostaryce spotykane są najczęściej na wybrzeżu karaibskim. Zazwyczaj występują w małych grupach od 5 do 6 osobników. Uczone w niewoli mogą powtarzać nawet całe zdania.

Źródło: wikipedia.org

Popularne gatunki papug:
- Ara modra
- Amazonka białoczelna
- Ararauna
- Dama gwarliwa
- Falista
- Kakadu biała
- Kakadu ognistoczuba
- Kakapo
- Modrolotla żółtoczapkowa
- Nierozłączka czarnolica
- Nierozłączka krasnogłowa
- Nimfa
- Rozella żółtolica

Papugi, papugi waciwe (Psittacinae) - podrodzina ptakw z rodziny papugowatych. Papugi to rwnie alternatywna nazwa naukowa dla caej rodziny papugowatych. W znaczeniu potocznym papugami nazywane s wszystkie ptaki zaliczane do rzdu papugowych, czyli oprcz papugowatych, rwnie rodziny kakadu i nestorw.

rdo: wikipedia.org


Papugi
  • Adult
    		•  

    papugi
    kakadu papuga


    Rzodkiewka Małe, czerwone kulki polecane są przez lekarzy i dietetyków jako skuteczne lekarstwo przeciw wiosennemu zmęczeniu i wyczerpaniu. Najsmaczniejsze są rzodkiewki intensywnie czerwone, niezbyt wyrośnięte, soczyste o łagodnym smaku. 100 gram rzodkiewki dostarcza 21 kalorii. Są bogatym źródłem wielu składników mineralnych takich jak: potas, wapń, magnez, siarka, miedź, fosfor. Nazywane są jarzyną “pięknych włosów”. Zawierają witaminę C oraz witaminy z grupy B. Stanowią doskonały środek na polepszenie pamięci dla dzieci i młodzieży uczącej się. Olejek gorczycowy zawarty w nich daje im ostry smak, ale jednocześnie tonizuje nadmiar kwasów w żołądku. Rzodkiewki zapobiegają niestrawności, likwidują zgagę. Leczą nadkwaśność żołądka, przepłukują nerki, zapobiegają tworzeniu się kamieni nerkowych. Zwiększają apetyt. Powinny również o nich pamiętać w swojej diecie osoby cierpiące na reumatyzm i goRzodkiewkaściec. Ich smak zależy od odmiany, rodzaju gleby i warunków pogodowych. Długie odmiany rzodkiewki mają szklisty miąższ, są bardziej soczyste i delikatne w smaku. Najsmaczniejsze są świeżo zerwane, gdyż długo przechowywane szybko więdną i stają się gąbczaste. Aby dłużej zachować ich świeżość należy zachować cały pęczek, a następnie włożyć go liśćmi do wody, tak, aby wystawały tylko korzenie. Najzdrowsze są rzodkiewki spożywane na surowo, jako dodatek do chleba lub surówek. Można także podawać je duszone z marchewką, pietruszką i selerem, polane sosem koperkowym. Równie smaczne są rzodkiewki “z wody” z masłem i przyrumienioną tartą bułką. Jeść można także liście rzodkiewki, łącząc je z sałatą lub świeżym ogórkiem i szczypiorkiem. Liście mają te same wartości odżywcze i smakowe, co korzenie. Możemy przetworzyć je również na oryginalną marynatę, którą można będzie zimą zaimponować gościom. PRZEPIS 1 kg rzodkiwek, 20 dag cukru, 3/4 szklanki octu 10-procentowego, 2 łyżki oleju sojowego lub słonecznikowego, 2 łyżki grubo mielonego czarnego pieprzu, 1 łyżeczka ziaren pieprzu zielonego, 2 łyżeczki soli. Rzodkiewki umyć, odciąć liście i korzonki. Każdą nakłuć w kilku miejscach drewnianą wykałaczką. Zagotować półtora litra wody, dodać ocet, cukier, sól, olej oraz pieprz czarny i zielony. Rzodkiewki włożyć do wywaru, gotować 2 minuty i wyjąć. Następnie rozłożyć je do słoików i zalać zimnym wywarem. Jeśli rzodkiwki mają być dłużej przechowywane, trzeba je pasteryzować przez 15 minut. Podawać do mięs, pasztetów i ryb. Przydadzą się też jako składniki pikantnych sałatek.